Aanpak problemen niet blokkeren door bestuurlijke discussies!
Milieucriminaliteit heeft zich altijd al voorgedaan. Immers daar waar geld te verdienen valt, zullen bepaalde individuen in onze samenleving de verleiding niet kunnen weerstaan zich daaraan te verrijken ten koste van de gezondheid van mensen en dieren, duurzaamheid en veiligheid.
Getuige de vele rapporten die daarover zijn verschenen, heeft de overheid moeite hierop grip te krijgen. Er zijn talloze initiatieven ontplooid om deze vorm van criminaliteit aan te pakken. Ik noem in dit verband het Milieu Bijstandsteam, het Kernteam Milieu, de Inlichtingen- en Opsporingsdienst van de toenmalige VROM-Inspectie (nu I&M). Voorts is een aantal jaren geleden in de strafrechtelijke kolom het functioneel parket opgericht en zijn binnen de politie-organisatie de regionale en interregionale milieuteams aan de slag gegaan. Ook is gepoogd tot samenwerkingsafspraken te komen met gemeenten en provincies over informatie-uitwisseling. Er zijn zeker successen geboekt.
Desondanks rapporteert de commissie Mans in 2008 dat het dringend noodzakelijk is verdergaande stappen te zetten. De commissie signaleert dat er (nog steeds) sprake is van een handhavingstekort. De tijd is rijp voor de oprichting van regionale omgevingsdiensten, betere afstemming tussen bestuurs- en strafrecht en een professionele informatiehuishouding.
Nu, anno 2011, constateert de verantwoordelijk staatssecretaris Atsma dat, met uitzondering van de provincies Gelderland en Zuid-Holland, het niet vlot met de oprichting van dergelijke diensten. Het is een betreurenswaardige constatering, te meer daar op hoofdlijnen de analyse van de commissie Mans in bestuurlijk Nederland werd gedeeld. De aanpak van de gesignaleerde problemen lijkt, terecht of onterecht, daar blijf ik verre van, geblokkeerd te worden door met name bestuurlijke discussies over structuren.
Ik ben van mening dat deze structuurdiscussie ambtelijk handhavend Nederland er niet van behoort te weerhouden andere nuttige aanbevelingen vanuit de commissie Mans met voortvarendheid op te pakken.Ik denk daarbij aan het verzamelen van data over prioritaire thema’s zoals asbest, verontreinigde grond etc. Deze data kunnen dan worden geanalyseerd en veredeld tot informatie op basis waarvan de (zeker in deze tijd van schaarse) beschikbare middelen in gezamenlijkheid effectief kunnen worden ingezet. Hiermee wordt concreet invulling gegeven aan informatiegestuurd toezicht en handhaven. Een ieder is hiermee gediend. De burger ziet zich afdoende beschermd en ziet een effectieve overheid hetgeen weer leidt tot vertrouwen in die overheid. Het goedwillende bedrijfsleven ziet investeren in milieumaatregelen beloond door aanpak van concurrentievervalsing van bedrijven die een loopje nemen met de regels. De gemeenten en provincie zijn door samenwerking in staat met minder middelen een groter rendement te behalen, hetgeen in deze tijd van bezuinigingen zeer welkom is.
Is iedereen dan blij? Nou nee, als het goed is niet de milieucrimineel, maar daar is het toch allemaal om te doen, niet waar?!